Technika masażu klasycznego - ruchy bierne

Ruchy te wykonywane są przez masażystę z wykorzystaniem siły jego rąk przy biernym zachowaniu się masowanego, który powinien maksymalnie rozluźnić ćwiczone mięśnie. W masażu klasycznym ruchy bierne wykonuje się nawet wówczas, gdy siła mięśniowa nie jest osłabiona i masowany mógłby z powodzeniem wykonać ruchy czynne czy czynne z oporem.

CEL TECHNIKI:

• lepsze ukrwienie, a tym samym odżywienie powierzchni torebek i wiązadeł stawowych
• zwiększenie elastyczności i sprężystości lub niedopuszczenie do zmian degeneracyjnych elementów wiązadło-torebkowych stawów
• zachowanie lub wyrobienie pełnego zakresu ruchu w stawach
• zabezpieczenie przed powstaniem przykurczów, zniekształceń, odwapnień czy patologicznych narośli w stawach
• utrzymanie naturalnej długości i elastyczności mięśni
• unormowanie krążenia mięśniowego w wyniku uruchomienia tzw. pompy mięśniowej działającej w czasie biernego rozciągania mięśni
• dalsze uaktywnienie przepływu limfy w naczyniach chłonnych
• wyzwolenie bodźców prioprioreceptywnych z receptorów stawowych i mięśniowych, powodujących pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego i umożliwiających zachowanie tzw. pamięci ruchowej

ZASADY METODYCZNE:

1. Pewna stabilizacja odcinka powyżej ćwiczonego stawu lub ułożenie masowanego w tzw. pozycji izolowanej zapewniającej dobrą stabilizację.

2. Chwyt ćwiczonego odcinka ciała pewny, bezpieczny i jak najbliżej stawu - w celu zmniejszenia dźwigni ruchu (szczególnie ważne przy odwapnieniach). Nie należy równocześnie wykonywać na obu stawach.

3. Ruch należy prowadzić w pełnym fizjologicznym zakresie, a przy stawach wrażliwych - do granicy bólu.

4. Ruchy wykonuje się z możliwie silnym dociskiem na powierzchnie stawowe.

5. Liczba powtórzeń ruchów 6-8 w jednej płaszczyźnie (jeżeli staw ma duży stopień swobody, ruchy powtarza się we wszystkich możliwych kierunkach).